Zastanawiając się nad najmocniejszymi i najsłabszymi punktami naszej reprezentacji, można wyciągnąć wiele prawdziwych i mylnych wniosków. Na pewno jednak wszystkie tezy dotyczące bramkarzy będą trafione. Na dzień dzisiejszy nie ma pozycji na której Leo Beenhakker miałby tak ogromny wybór i o którą byłaby tak zażarta rywalizacja, pośrednią przyczyną na pewno jest to, że bramkarz podczas meczu jest jeden, podczas gdy chociażby pomocników z reguły czterech. Zapraszam, więc do lektury felietonu poświęconemu głównej sile biało-czerwonych

Nie mamy napastników, pomocnicy w różnej formie, obrońcy grają w kratkę. Na kim więc opierać siłę reprezentacji, budować szacunek w Europie? Otóż bramkarzami. Włosi mają obrońców, Portugalczycy pomocników, Hiszpanie napastników, ale jednego zazdrości nam cała piłkarska Europa. Nadmiaru bramkarzy. Żaden z europejskich trenerów nie ma takiego bogactwa jak Leo Benhakker. Żaden z europejskich szkoleniowców nie może spać spokojnie, nie martwiąc się o obsadę bramki w razie kontuzji pierwszego goalkeepera. Skąd jednak tak dobry rozwój bramkarzy w Polsce? Tajemnicą i kluczem do sukcesu okazuje się być szkółka bramkarska w Szamotułach, a tacy trenerzy jak Downhań znani są na całym starym kontynencie. Doskonałe szkółki i warunki treningowe powodują, że liczba młodych utalentowanych zawodników wciąż rośnie. Wcale nie tak dawno temu wydawało się, że pozycja w polskiej bramce jest obsadzona na lata. Przecież po znakomitym finale Ligi Mistrzów sezonie 2004/05, w którym bohaterem został Jerzy Dudek, euforia i uwielbienie nad polskim bramkarzem nie miały końca. Jednak niespodziewana utrata miejsca w składzie Liverpoolu, doprowadziła do utraty miejsca w składzie reprezentacji, a nawet brakiem powołania na mistrzostwa świata w Niemczech 2006 roku. Numerem 1 został Artur Boruc. Zawodnik Celticu Glasgow znakomitą postawą w lidze i reprezentacji zwrócił na siebie uwagę największych europejskich potęg piłkarskich. Na dzień dzisiejszy jego pozycja w klubie i reprezentacji wydaje się być niepodważalna. Kolejnym bardzo dobrym bramkarzem jest Tomasz Łuszczak. Zawodnik Manchesteru United zaliczył w tym sezonie kilka ładnych występów w ekipie Czerwonych Diabłów. Zaufanie, jakim darzy go Sir Alex Fergusson, gwarantowało Łuszczakowi występy w lidze Mistrzów, rozegrane w pełnym wymiarze czasowym. Podczas kontuzji Van der Sara pokazał, że jest godnym zastępcą holendra. Nie zapominajmy także o Łukaszu Fabiańskim, zawodniku londyńskiego Arsenalu. Wychowanek szkółki w Szamotułach były gracz Legii Warszawa przekonuje powoli do siebie trenera Wengera i Benhakker. Obaj konsekwentnie stawiają na młodego Polaka, w prawdzie w meczach o mniejszą stawkę, ale w jego przypadku każdy występ zaowocuje w przyszłości. W Arsenalu Londyn występuje także młodziutki, niespełna 17 letni Wojciech Szczęsny. Mający przed sobą świetlaną karierę młodzian już teraz ma szansę ogrywać się i uczyć od najlepszych. Leo Benhakker ma poważny kłopot bogactwa w wyborze 3 bramkarzy, którzy pojadą na Euro 2008. Niewątpliwie szansę na wyjazd ma każdy, jednak wykorzystają ją tylko najlepsi. Boruc, Łuszczak, Fabiański – ta trójka wydaje się być pewna swego jednak Pawełek, Kowalewski, Fabiniak czy Przyrowski walczyć będą o wyjazd na Mistrzostwa Europy. Pozostaje mieć nadzieje, że na innych pozycjach też będziemy mieć taki kłopot bogactwa.